رساله مىباشد ، و اين بايد مجلد دوم تحصيل الحق باشد . باب يكم آن در نسخهء 599 طباطبائى بوده و سبزوارى آن را با ترجمه‌اى كه خود از بابهاى ديگر آن از فرق عربى رازى كرده است در چهارده رساله ( 106 - 145 ) گذارده است . من اين يكى را از روى نسخهء دانشگاه در مجلهء ادبيات تبريز چاپ كرده‌ام . در تلخيص المحصل رازى و طوسى از گفتهء شهرستانى از سخنان فيلسوفان پيشين ياد شده است ، نيز سخن ايرقليطس از گفتهء فلوطرخس و دربارهء اتحاد از گفتهء فرفوريوس كه آن هم گويا گرفتهء از ابن سينا باشد ( ص 181 و 192 و 260 ) . رازى در اربعين سخنان فلوطرخس و ديوجانس و تاليس و جالينوس و سقراط را ميآورد كه شايد از آراء طبيعية گرفته باشد ، همچنين سخنى از هشام كه مانند ابن سينا گفته است كه خدا جزئيات را نمىداند و اين شايد از آراء و ديانات نوبختى باشد ( ص 141 و 265 و 287 و 302 ) . 42 - جمال الدين ابو الحسن على بن يوسف قفطى ( 568 - 646 ) پس از 624 اخبار العلماء باخبار الحكماء ساخته است كه گزيدهء محمد بن على بن محمد خطيبى زوزنى از آن بنام « المنتخبات الملتقطات من كتاب اخبار العلماء باخبار الحكماء » پرداختهء رجب 647 در دست ما هست . در كتابخانهء ينى جامع نسخه‌اى از آن هست به شمارهء 854 بنام روضة العلماء فى تاريخ الحكماء نوشتهء 982 و در آن آمده كه گردآورى نوادهء قفطى است ( مخطوطات مصورة تاريخ 687 ) . چنان كه چلبى ( طبقات الحكماء يا صوان الحكمة ) مىنويسد ابن ابى حمزة بن عبد اللّه بن سعد ازدى آن را گزيده ساخت . گزيدهء زوزنى دو بار چاپ شده : يكى در لايبتسيك در 1913 دومى در مصر در 1326 .